Μια περίπτωση ψηφιακής δημιουργικότητας είναι η χρήση του λογισμικού Scratch. Με το Scratch, οι χρήστες δύνανται να δημιουργήσουν παιχνίδια και ιστορίες με κινούμενα σχέδια, αξιοποιώντας τα διάφορα εργαλεία που τους προσφέρει η εν λόγω πλατφόρμα. Αφού ολοκληρώσουν τον σχεδιασμό της εφαρμογής τους, έχουν τη δυνατότητα να τη μοιραστούν και με άλλους χρήστες, οι οποίοι μπορούν να τη δοκιμάσουν και, αν θέλουν, να προβούν σε βελτιώσεις.
Μέσα από τη μελέτη που αναλύεται στο άρθρο, αναδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους εξαπλώνονται οι δημιουργικές ιδέες. Στις κοινότητες, και ιδιαίτερα τις online, οι ιδέες εξαπλώνονται πολύ γρήγορα ανάμεσα στα μέλη. Ωστόσο, το προσδόκιμο ζωής αυτών των ιδεών είναι περιορισμένο και εξαρτάται από τις προτιμήσεις και τις αξίες καθώς και τον τρόπο που αυτές εξελίσσονται σε κάθε κοινότητα.
Έτσι, όταν κάποιες ιδέες έχουν φτάσει στο ύψιστο σημείο αναγνώρισης, τότε σταδιακά απορρίπτονται, αφήνοντας χώρο για περαιτέρω καινοτομία. Καθώς νέα μέλη εισέρχονται σε κάθε κοινότητα, βασίζονται πάνω σε προηγούμενες ιδέες και δοκιμάζουν νέους συνδυασμούς οδηγώντας με αυτόν τον τρόπο σε περαιτέρω εξέλιξη.
Το υπό μελέτη άρθρο αναδεικνύει πως ο μηχανισμός που επιτρέπει στις δημιουργικές ιδέες να εξαπλωθούν και να ωριμάσουν είναι η συζήτηση. Η πράξη της συζήτησης, καθώς και η κοινοποίηση των δημιουργημάτων που γίνονται το επίκεντρο της συζήτησης αποτελούν το βασικό δόγμα του μοντέλου δημιουργικότητας του Csikzentmihalyi καθώς και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Καθώς μεγαλύτερο μέρος του κόσμου μας μεταφέρεται σε διαδικτυακούς τόπους, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνονται η κεντρική πηγή, μέσω της οποίας οι διεσπαρμένες κοινότητες μοιράζονται καινοτόμες ιδέες και γνήσιες δημιουργίες, ενώ ταυτόχρονα συνεισφέρουν στις συζητήσεις γύρω από αυτές τις ιδέες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου